Të tjera lajme

KOHA PËR DREJTËSI SPORTIVE DHE STANDARDE TË BARABARTA

 Nga Samet Rasimi Ish-kryetar i KF Shkëndija

 Ky reagim vjen pas deklaratave publike se Federata e Futbollit e Maqedonisë së Veriut nuk ka ndërmend të rishqyrtojë vendimin e marrë ndaj KF Shkëndija. Si ish-kryetar i klubit, ndjeva obligim moral dhe sportiv të shpreh qëndrimin tim për një çështje që ka zgjuar debat të madh në opinionin sportiv. Së pari dua të jem i qartë. Ne jemi kundër dhunës. Ne jemi kundër racizmit. Ne jemi kundër diskriminimit. Ne jemi kundër urrejtjes etnike dhe nacionalizmit ekstrem. Kushdo që shkel rregullat duhet të mbajë përgjegjësi. Por drejtësia sportive nuk matet vetëm me ekzistencën e një shkeljeje. Drejtësia sportive matet me barazinë, proporcionalitetin dhe standardet e njëjta për të gjithë. Për më shumë se tre dekada, nga viti 1992 deri sot, futbolli në Maqedoninë e Veriut ka parë incidente të shumta: kore fyese, tensione etnike, sjellje diskriminuese, piroteknikë, përleshje tifozësh, ndeshje të ndërprera dhe incidente të rënda në stadiume. Të gjithë i kemi parë. Të gjithë i kemi dëgjuar. Të gjithë i njohim. Megjithatë, nga ajo që është dokumentuar publikisht, nuk rezulton një precedent i qartë ku një klub të jetë dënuar me një paketë prej 105.000 eurosh, katër ndeshje pa publik dhe përjashtim nga Kupa për incidente të natyrës disiplinore dhe të tifozëve. Po, futbolli maqedonas ka njohur dënime shumë të rënda. FK Pobeda u përjashtua nga garat ndërkombëtare për shkak të kurdisjes së ndeshjeve. FK Sloga Jugomagnat dhe FK Makedonija GJP u përjashtuan nga garat pas bojkotit të kampionatit. Por këto ishin raste të një natyre krejt tjetër. Prandaj pyetja që meriton përgjigje është: A po zbatohen të njëjtat standarde për të gjithë? Kjo nuk është pyetje politike. Kjo është pyetje sportive dhe juridike. Një pyetje tjetër që kërkon përgjigje është përgjegjësia e organizatorit. Finalja e Kupës organizohej nga Federata e Futbollit. Si kaluan mjetet piroteknike? Cilat ishin kontrollet e sigurisë? Kush mbante përgjegjësi për organizimin dhe kontrollin e hyrjeve? A funksionuan të gjitha masat e sigurisë sipas standardeve të kërkuara? Këto janë pyetje legjitime që çdo opinion sportiv ka të drejtë t’i shtrojë. Shkëndija nuk i ka dhënë vetëm trofe futbollit të këtij vendi. Shkëndija është një nga shtyllat kryesore të futbollit në Maqedoninë e Veriut. Për dekada me radhë ky klub ka nxjerrë, zhvilluar dhe afirmuar futbollistë që më pas kanë veshur fanellën e përfaqësueses së Maqedonisë së Veriut. Emra si Ferhan Hasani, Agim Ibraimi, Besart Ibraimi, Egzon Bejtullai, Ardian Cuculi, Besir Demiri, Ennur Totre, Reshat Ramadani, Samir Fazli dhe shumë të tjerë kanë kaluar ose janë afirmuar te Shkëndija dhe më pas kanë përfaqësuar shtetin në arenën ndërkombëtare. Kjo nuk është vetëm krenari e klubit. Kjo është pasuri e futbollit të gjithë vendit. Kur Shkëndija luan në Evropë, nuk fiton vetëm Shkëndija. Fiton koeficienti i shtetit. Fiton futbolli i Maqedonisë së Veriut. Fiton imazhi i sportit tonë. Prandaj, kur flasim për Shkëndijën, nuk flasim për një klub të zakonshëm. Flasim për një institucion sportiv që për më shumë se katër dekada ka dhënë kontribut të jashtëzakonshëm për futbollin, për rininë dhe për përfaqësimin ndërkombëtar të vendit. Askush nuk është mbi rregullat. Por asnjë klub nuk duhet të jetë nën standarde të ndryshme nga të tjerët. Pikërisht për këtë arsye kërkojmë drejtësi, proporcionalitet dhe trajtim të barabartë. Jo sepse bëhet fjalë për Shkëndijën. Por sepse bëhet fjalë për parimet mbi të cilat duhet të ndërtohet futbolli. Në Evropë kemi parë klube të dënuara për racizëm, pankarta diskriminuese, piroteknikë dhe incidente tifozësh. Kemi parë gjoba. Kemi parë mbyllje stadiumesh. Kemi parë ndeshje pa publik. Por rrallëherë në futbollin maqedonas, rajonal dhe evropian kemi parë një paketë të tillë sanksionesh si ajo që iu shqiptua Shkëndijës. Pikërisht për shkak të peshës së këtij rasti, besoj se Federata e Futbollit e Maqedonisë së Veriut duhet ta shqyrtojë me seriozitet çdo argument, fakt dhe precedent që do të paraqitet nga klubi. Institucionet sportive bëhen më të forta jo kur refuzojnë dialogun, por kur tregojnë gatishmëri për të dëgjuar, analizuar dhe vendosur mbi bazën e parimeve të drejtësisë sportive. Rishqyrtimi i një vendimi nuk është shenjë dobësie. Përkundrazi. Është shenjë force institucionale, transparence dhe besimi në drejtësi. Një fjalë të veçantë dua t’ua drejtoj Ballistëve dhe gjithë tifozëve të Shkëndijës. Askush nuk mund të mohojë se atmosfera që krijoni është ndër më të veçantat në futbollin shqiptar dhe më gjerë. Për dekada me radhë keni qenë zemra e këtij klubi. Ballistët nuk janë problem i Shkëndijës. Ballistët janë pjesë e historisë së Shkëndijës. Por historia na obligon të jemi më të mençur se kurrë. Të mbrojmë klubin jo vetëm me zë, por edhe me përgjegjësi. Forca e një tifozerie nuk matet vetëm me pasionin. Forca e saj matet me aftësinë për ta mbrojtur klubin nga çdo veprim që mund ta dëmtojë. Le të tregojmë se mund të krijojmë atmosferën më të mirë në stadium pa dëmtuar klubin që duam. Sepse emri i Shkëndijës është më i madh se secili prej nesh. Shkëndija është një nga institucionet më të rëndësishme sportive të shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut dhe një nga klubet që ka përfaqësuar me dinjitet futbollin e vendit në arenën evropiane. Ajo ka frymëzuar breza të rinj. Ka bashkuar njerëz. Ka mbajtur gjallë shpresën dhe krenarinë sportive të mijëra tifozëve. Si ish-kryetar i klubit, do të mbështes çdo vendim që do të marrë kryesia për të mbrojtur interesat e Shkëndijës në mënyrë institucionale dhe ligjore. Do të mbështes çdo procedurë ankimi. Do të mbështes çdo rrugë juridike të lejuar nga rregulloret sportive. Do të mbështes çdo përpjekje që faktet dhe argumentet të dëgjohen në instancat përkatëse sportive. Dhe nëse është e nevojshme, kjo rrugë duhet të ndiqet deri në fund, në çdo instancë që e lejon e drejta sportive ndërkombëtare. Shkëndija nuk kërkon mëshirë. Shkëndija nuk kërkon privilegje. Shkëndija kërkon vetëm drejtësi. Historia ka treguar se vendimet kalojnë. Drejtuesit ndryshojnë. Por klubet mbeten. Dhe Shkëndija do të mbetet. Për Tetovën. Për Ballistët. Për tifozët e saj. Për historinë e saj. Dhe për brezat që do të vijnë.  Respekte nga Samet Rasimi Ish-kryetar i KF Shkëndija

Të fundit